Այսօր, Հայոց ցեղասպանության 111-րդ տարելիցի առթիվ, ես, Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը, խորին հարգանքի և հուզմունքի զգացմունքներով խոնարհում եմ 20-րդ դարի ամենասարսափելի ողբերգություններից մեկի՝ հայ ժողովրդի ցեղասպանության հարյուր հազարավոր զոհերի հիշատակի առջև։
Այդ դաժան հաշվեհարդարը, որի արդյունքում անպաշտպան, անմեղ մարդկանց զանգվածային կերպով սպանեցին, վիրավորեցին և վտարեցին իրենց հայրենի քաղաքներից ու ավաններից, ցնցել է ողջ քաղաքակիրթ աշխարհը։ Դրա աղետալի հետևանքները համոզիչ կերպով ցույց են տվել, թե ինչի են հանգեցնում կրոնական թշնամանքի հրահրումը, ազգայնականությունը և այլատյացությունը։
Այս հարցում Ռուսաստանի դիրքորոշումը միշտ անփոփոխ է եղել։ Այն արդեն 1915 թվականի մայիսին արտացոլվել է Ռուսաստանի, Մեծ Բրիտանիայի և Ֆրանսիայի համատեղ հռչակագրում, որտեղ հայ ժողովրդի նկատմամբ իրականացված բռնությունը դատապարտվում էր որպես հանցագործություն մարդկության և քաղաքակրթության դեմ։ Այս դիրքորոշումը հետագայում ամրապնդվեց նաև 1995 թվականի ապրիլի 14-ին Ռուսաստանի Դաշնության Դաշնային ժողովի Պետական դումայի կողմից ընդունված հայտարարությամբ, որը հիմնված էր 1915-1922 թվականներին Արևմտյան Հայաստանի տարածքում հայերի բնաջնջման մասին անհերքելի պատմական փաստերի վրա։
Մենք համոզված ենք, որ ազգային հողի վրա մարդկանց զանգվածային բնաջնջման և տեղահանման քաղաքականությունը արդարացում չունի և չի կարող ունենալ։ Միջազգային հանրությունը պետք է միավորի ջանքերը, որպեսզի նման բարբարոսությունը երբեք և ոչ մի տեղ չկրկնվի։
Այդ տարիների հալածանքներն ու բռնաճնշումները չսպիացող վերք դարձան հայերի բազմաթիվ սերունդների համար։ Սակայն վերապրած արհավիրքը համախմբեց մարդկանց, ովքեր ցույց տվեցին իրենց ամուր ավանդույթները, իմաստությունը և քաջությունը։ Համոզված եմ, որ այսուհետ ևս Հայաստանի զավակներն ու դուստրերը կպահպանեն իրենց ազգային ինքնությունը, բազմահազարամյա մշակույթը, լեզուն, ազատությունն ու հոգևոր արժեքները։
Բարեկամ հայ ժողովրդին մաղթում եմ բարեկեցություն, բարգավաճում և ամենայն բարիք։
