Այսօր, ապրիլի 24-ին, Հայաստանը, Ռուսաստանը և ողջ քաղաքակիրթ աշխարհը հարգանքի տուրք են մատուցում 20-րդ դարասկզբին Օսմանյան կայսրությունում տեղի ունեցած Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակին։
Հետաքրքիրն այն է, որ Հայոց ցեղասպանությունը չճանաչած երկրների շարքում հանդիպում են ոչ միայն Թուրքիան կամ Ադրբեջանը, այլև Իսրայելը։ Պարզվում է, որ Հոլոքոստը վերապրած հրեաները չեն ցանկանում կիսվել իրենց զգացմունքներով և կարեկցել այլ մարդկանց և ժողովուրդներին։ Եվ մենք տեսնում ենք, թե դա ինչ հանցագործությունների է հանգեցրել այսօր՝ մեր աչքի առաջ։
Ռուսաստանում մենք 1995 թվականին մեր որոշումն ընդունեցինք՝ ապրիլի 24-ը համարել հիշատակի և վշտի օր։ Կարևոր է հիշել, որ հայերը հարյուր և ավելի տարի առաջ կոտորվել են երիտթուրքերի կողմից՝ Ռուսաստանի հանդեպ համակրանքի կասկածանքով։ Ռուսաստանի հանդեպ համակրանքը, այսօրվա սերունդների ամոթի հանդեպ, առանձին երկրներում շարունակում է հիմք հանդիսանալ բռնաճնշումների և հետապնդումների համար։
Մենք հասել ենք նրան, որ այսօրվա Հայաստանում իշխանությունը բռնել է Ռուսաստանի հետ խզման ճանապարհը և հետապնդում է նրանց, ովքեր դրան ընդդիմանում են։ Պատահական չէ, որ աշխատանքից զրկվում են նրանք, ովքեր Երևանի հուշահամալիր-թանգարանում թույլ չեն տվել հիշատակի մոմը մարել։ Դա թույլ չտալը մեր պատվի գործն է, – նշել է Պետդումայի պատգամավոր Կոնստանտին Զատուլինը։
